KİTÂBU'L-HUSÛMÂT DAVALAR BÖLÜMÜ


Bâb: Günah Ve Husumet Ehlinin Evlerden Çıkarılması


253- Muhammed b. Beşşâr bize anlatarak dedi ki: Muhammed b. Ebî Adî bize Şûbe'den, o Sa'd b. İbrahim'den, Muhammed b. Abdirrahman'dan, o Ebû Hüreyre'den (ra) şunu nakletti:
Allah Resulü (sav) buyurdular ki: Namaz kılmalarını emredeyim, namaz kılınsın da, sonra namazda bulunmayan adamların evlerini yakayını diye niyetlendim.[1]

Şerh

Sonra namazda bulunmayan adamların evlerini yakayım diye niyetlendim" ifadesi, daha önce cemaat ile namaz bölümünde de şerh edilmiştir. Burada maksat, namaz kılmayanlar bir yana masiyet ehlinin evlerinden çıkarılmalarının daha evlâ olduğunun beyanıdır.
Hüküm

İmam Buhârî bu hadis-i şerife bu bölümde yer vermekle, Müslümanlara karşı şüphe ve düşmanlık içinde olan kimselerin evlerinden atılmalarının caiz olduğununa îmâ ile işaret etmektedir. Şu var ki insanlara sırf inançlarından dolayı böyle bir muameleyi reva görmek yüce dinimizin esaslarıyla çelişmektedir. Ancak düşmanlık ve tuzak kurma gibi yakın tehdit içeren faaliyetlerinin görülmesi durumunda devlet yönetiminin böyle bir karar alma yetkisi olabilecektir.   

Ders

İslamiyet, meşru dairede kalmak ve vatandaşlık hukukunun sınırlarına riâyet etmek şartıyla bütün inanç sahiplerine saygı duyar. İslam tarihine bakıldığında bunun örneklerini görmek mümkündür. Fakat belli bir topluluğun Müslümanlar aleyhinde komplolar peşinde olmaları, İslam toplumuna düşmanlık beslemeleri ve bu yönde yıkıcı faaliyet içinde bulunmaları durumunda bunların hoşgörülmeleri mümkün değildir. Peygamber Efendimizin yukarıdaki hadis-i bu bağlamda ele almak gerekir. Aksi hâlde o büyük insana haksızlık edilmiş olacaktır.


[1] Buhârî, ezân/608 617, husûmât/2242, ahkâm/6683; Müslim, mesâcid/3040-1042; Tir-mizî, salât/201; Nesâî, imamet/ 839; Ebû Dâvud, salât/461-462; İbn Mâce, mesâcid/783; İbn Hanbel, bakî, musnedi'l-müksirîn/7001, 7575, 7802, 7908, 8441, 8535, 9014, 9111, 9719, 9826, 10383, 10450, 10513; Mâlik, nidâ/266; Darimî, sa-lât/1243.

islam